To będzie 410 wyrazów.
Drogie Absolwentki, drodzy Absolwenci, Kochane Osoby!
jako prawdziwe wyzwanie odbieram misję reprezentowania Wychowawczyń i Wychowawcy klas maturalnych i udzielenia Wam ostatnich rad.
Postanowiłam iść z duchem czasu i poprosiłam wirtualnego asystenta o wsparcie. I oto jego sugestia: słowa Marka Twaina: „Nigdy nie pozwoliłem, by szkoła stanęła na drodze mojej edukacji”. Choć model językowy (jak to on) nie popisał się szczególnie wnikliwym rozumieniem tego zdania, to pomyślałam, że warto mu poświęcić chwilę refleksji. Edukacja to przecież nie wielogodzinna męka lub wytrwałe dążenie do osiągnięcia wysokich wyników dydaktycznych. A przynajmniej nie tylko.
Zacznijmy od szacunku. Dobrze by było, żeby otaczać nim wszystkich, a może nawet szczególnie tych, którzy postrzegani są jako inni czy obcy. Zawsze powtarzam, że kochać swoich to żadna sztuka, żadne wyzwanie. Bez wyzwań gnuśniejemy.
A przecież tak naprawdę, jedyne, co mamy, to nasze życia. Wszyscy pragniemy uczynić je sensownymi.
Jak to zrobić?
Przede wszystkim po prostu dbać o ludzi. Będą dla Was prawdziwym wsparciem w trudnych chwilach, dzięki nim da się pokonać nudę i samotność. I strach przed przyszłością, która – jeśli spojrzeć szerzej - nie napawa optymizmem. Ale lęki da się pokonać.
Także oderwanie się od myślenia o sobie niesie niewątpliwą ulgę. A wdzięczność – kojąca i lecząca postawa - wymaga od nas praktykowania. I jeszcze wybaczanie – to dopiero jest wyzwanie
i sztuka!
Nie porównujcie się z innymi, bo każdy ma swoją ścieżkę, możliwości i ograniczenia. Za to warto siebie poznawać, choć ten proces nigdy się nie kończy, a bywa bolesny, gdy na przykład oznacza rozstanie z wyobrażeniami o sobie, urealnienie swojego obrazu. A przecież dobrze wiedzieć, kim się jest, prawda?
Dbajcie o fizyczną formę. Żyjemy w ciele – to wystarczy jako uzasadnienie. Ale ciało bez ducha to poważny problem. Karmcie je więc pożywną, duchową strawą.
Uśmiechajcie się, ćwiczcie radość, doceniajcie dobre chwile.
Dbajcie też o naturę. Ona koi, daje wytchnienie, często docenia się ją jednak, gdy znika. Warto o tym pomyśleć zawczasu.
Wracam do myśli Amerykanina. „Edukacja” etymologicznie oznacza proces „wyprowadzania” człowieka ze stanu niższej wiedzy do wyższej, wspieranie rozwoju i „wydobywanie” jego potencjału. Jeśli pomogliśmy Wam przejść ten okres czy nawet przyśpieszyć ten proces, cieszymy się bardzo i dziękujemy za wspólny czas.
Kończycie dziś szkołę, zostawiacie za sobą trudny, ale i ciekawy, a przede wszystkim ważny okres, co może niektórzy już wiedzą, inni przeczuwają, a jeszcze inni zrozumieją po latach.
To, co zrobicie ze swoim życiem, mimo czasem odczuwanej samotności, nudy i często braku sensownych pomysłów na rozwiązywanie problemów, jest – to mogę zagwarantować - ekscytujące.
Życzymy Wam jak najlepiej.
W imieniu wychowawców klas czwartych I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Białymstoku
Anna Kamionowska